Açıklama

Topraklanma Serisi

Boyut: 12 x 10

Enstalasyon seramik vazo

Yeniden İşlenen Anılar, hatırlamanın durağan bir eylem değil, zamanla birlikte sürekli dönüşen,
katmanlanan, çarpışan bir süreç olduğunu hatırlatır. Bu seramik form, hafızanın yalnızca zihinsel
değil, bedensel ve maddesel katmanlarda da iz bıraktığını gösterir: Yüzeye kazınmış işaretler,
silinmeye çalışılmış ama yeniden belirmiş semboller ve toprağı andıran dokular, geçmişin
unutulmadığını, sadece yeniden biçimlendiğini anlatır. Yapının yan tarafına asılı olan siyah
formlar, rastgele halkalar değildir:
Biri X, ikisi 0 formundadır.
Bu üçleme, hem sembolik hem varoluşsal bir denklem sunar:
0 × X × 0
Hiçliğin içindeki kesişim. Sonsuz olasılık içindeki tek karar.
Yokluktan gelip tekrar hiçliğe dönen, ama bu sırada sonsuzluk izleri taşıyan bir bilinç akışı.Bu
çarpım ne sıfırdır ne sonuçtur; bu çarpım, hareketin ta kendisidir. Yaşam ve ölüm, hatırlama ve
unutma, varlık ve yokluk gibi ikilikler burada bir dönüşüm döngüsüne girer.
Toprak, bu formda yalnızca geçmişi değil; yeniden biçimlenen belleği taşır. Anılar burada sabit
değil; zamanla birlikte yeniden kazınan, yeniden silinen, yani yeniden işlenen parçalardır. Eser,
izleyiciyi sadece geçmişe değil; geçmişin şimdiyle ne kadar iç içe olduğunu hissetmeye davet
eder. “Anı” burada bir nesne değil, hareket halinde bir bilinç kalıntısıdır. Bu haliyle eser yalnızca
kişisel değil, varoluşsal bir belleğe işaret eder.